Bevroren vensters

De andere kant van de kijkdoos

Ik word wakker en doe mijn ogen open. Het is veel lichter dan anders, zie ik. Vanuit mijn warme bed vraag ik me af hoe de wereld er vandaag uit ziet. Het is niet de warme gloed van de zon die ik zie door de gordijnen, het licht is witter. Ik verlaat mijn warme hol en schuif het dunne witte katoen opzij, dat voor mijn deur hangt. Het glas in de deur is het enige grote raam van mijn huisje. Er staan ijsbloemen op de ruit en ik maak met mijn adem en nagels een kijkgaatje. Nieuwsgierig kijk ik naar buiten. Ik zie dat er een dikke laag sneeuw ligt. Ik twijfel niet en volg het dagelijkse ritueel, net als anders. Dapper was ik me bij het aanrecht. Met het washandje. Ik heb een kom met water, net als mensen vroeger gebruikten. De afvoer van de gootsteen is dichtgevroren, dus ik gebruik een andere kom voor het vuile water. Als ik klaar ben, pak ik mijn koude kleren en trek ze aan. Brr, ik had liever mijn warme nachthemd nog even aangehouden. Als ik een poosje later klaarwakker en met koude handen en voeten op de bank zit, pak ik de computer. Ik heb er niet echt zin in vandaag. Misschien is er iemand die aan me gedacht heeft, dat zou al een stuk schelen. Ik steek de dongel er in en probeer verbinding te maken. Het lukt niet. Ik probeer het nog een keer en nog een keer, en ik krijg het steeds kouder. Ik weet dat ik er mee op moet houden en wat anders moet gaan doen. Nou voel ik me alleen maar dubbel zielig. Koud en ook nog zonder verbinding. En mijn beltegoed is ook op, dus ik kan niemand bellen. Zo zit ik op de bank te kniezen. Maar niet lang, want al gauw moet ik lachen om mezelf. Het is toch helemaal niet moeilijk om het weer wat leuker te maken… ik kan gewoon naar het dorp fietsen voor een opwaardeerkaart en wat andere boodschappen. Daar word ik dan ook nog lekker warm van. Het is toch al elf uur geweest als ik dat besluit neem. De wagen is inmiddels wat opgewarmd.
Als ik naar buiten ga zie ik geen zwijntje achter het hek bij de vijver, en ook geen pauw op het stille, witte terrein. Zouden ze ziek zijn of nog slapen? Ach die liggen natuurlijk gewoon in hun warme nest. Dieren weten wel beter. In de winter koesteren ze zich zo lang mogelijk in hun eigen lichaamswarmte. Die gaan zich niet staan wassen in de kou, voor de ijsbloemen van de ruiten zijn. Straks ben ik ziek en zij mankeren niks natuurlijk. Pas als ik terug kom van mijn boodschappen komt het zwijntje zijn nest uit, en knort vanuit de verte om voer. Ik haal een portie kattenbrokken voor hem uit de wagen en hij peuzelt ze tevreden op. Ik besluit om morgenochtend te doen wat hij ook doet. Zo min mogelijk energie verspillen.
De volgende dag heb ik een lichte oorpijn en mijn rechteroor zit potdicht. Het is nog veel kouder dan gisteren. Ik doe wat ik bedacht heb, toen ik naar het zwijntje keek. Als ik om negen uur opsta, houd ik mijn nachthemd aan. In mijn nest blijven liggen gaat me toch iets te ver. Ik trek al mijn kleren er over heen. Zo houd ik mijn eigen warmte nog een poos bij me. Ik vouw het beddengoed op, leg het boven de bank op een plank, net als anders. In de kachel liggen nog wat restanten bruinkool te gloeien, en ik krijg hem makkelijk weer brandende. Na het ontbijt doe ik een woonmantel om me heen en gooi af en toe een houtje op de kachel. Vanwege een technisch probleem kan ik hem op dit moment niet superheet stoken. Het is al twee uur in de middag als ik nog steeds met het wollen kleed om me heen en met koude handen aan mijn laptop zit te typen. Daarna wordt het langzaam warmer…
Ik heb Ton gebeld. Het is zeven uur als hij aan komt lopen met twee infraroodkachels, van 450 Watt. Ik mag ook zijn houtvoorraad gebruiken, tegen betaling. Dat is fijn, dan hoef ik niet te gaan sprokkelen en zagen in de sneeuw. Als het weer dooit zoek ik mijn hout zelf wel weer. Ik ben erg blij. Ik doe allebei de kachels tegelijk aan en verdrijf de kou uit mijn botten. Tot ik weer helemaal warm ben. Dan zet ik er eentje uit.

Ik ben nu hier, weg van de bewoonde wereld, dicht bij de natuur. Ik heb mijn huis van de hand gedaan en leef zo simpel als het maar kan. Maar natuurlijk hoeven we niet terug naar de tijd dat het leven bar en boos was in de winter. Mijn omstandigheden zijn nu erg minimaal, zeker met deze temperaturen onder de min vijftien. Maar door heel eenvoudig te leven, zie ik wat ik echt nodig heb. Ik wil geen groot huis meer.

Schrijven in ijs

Advertenties

9 thoughts on “Bevroren vensters

  1. Nog wat details over kachels. Mijn tegelkachel nu: Een aardappelmand met pallethout, daar doe ik twee-en-een-halve dag mee. ’s Nachts stop ik er twee bruinkoolbriketten in om de kachel warm te houden. Als het vriest, dan heb ik er een infraroodkacheltje bij aan. Dat gebruikt 450 Watt. Ter illustratie, mijn buurman gebruikt voor de leemkachel in zijn huis 16 manden in dezelfde tijd. Dat is toch een voordeel van klein wonen met een efficiënte kachel.
    Verder vond ik nog een duidelijk filmpje over de rocketstove. Wel commercieel, maar het geeft toch in het kort een aardig goed beeld . http://ilovecob.com/archive/tag/rocket-stove

  2. Hoi Alowieke,
    Het voelt wel koud hoor als ik je verhaal zol lees. Het zal ongeveer zo zijn als de kou in mijn tuinhuisje.
    Toen ik mijn schoenen daar had laten staan vond ik ze de volgende dag nat terug van de sneeuw en het ijs dat er nog op zat. Dan ben ik blij dat ik na enkele uren werken op de tuin weer terug kan naar mijn warme flat. En daar drogen ook mijn schoenen nu.Mijn droomhuis is op het moment gewoon de flat waar ik woon, maar ik herken met ook wel in jou woondromen. Als ik alleen zou zijn zou ik misschien hier meer mee bezig zijn, maar ik kan dit mijn vriendin niet aandoen.
    Ik hoop voor jou dat je de volgende winter toch niet meer in je eentje ergens zit , maar met anderen die net zo willen leven als jou. Er zijn veel nieuwe initialtieven op het moment, ook in Nederland en zoals ik jou ken ben je echt een sociaal mens en zou je prima in een gemeenschap kunnen leven.
    Ik wens je alle wijsheid toe in je zoektocht en hoop voor je dat het snel lente wordt.
    Ella Huisman

    1. Dank Ella! Met zo’n hart onder de riem kan ik weer voort! Ik hoop ook dat ik door het schrijven van dit blog mensen leer kennen. Mensen die van de aarde onder hun voeten weer een bron van overvloed willen maken. En bereid zijn daar ten volle van te genieten net als ik. En hun kennis, inspiratie en waarnemingen graag willen delen. Ik weet niet wie dit leest, maar schrijven blijf ik voorlopig doen. Heb al verscheidene positieve geluiden teruggekregen en dat is toch wel extra motiverend. Groet en ook voor jou het allerbeste en veeeeel mooie lentedagen met af en toe een meiregentje.

  3. wauw er LEVEN nog mensen in deze koude tijden; niet het weer natuurlijk, dat is lekker. Kwam door toeval … mmm bestaat dat 🙂 op je blog. ik wens je alle goeds Alowieke. jij omschrijft op jou manier zo heerlijk aards de liefde voor en van het leven; heerlijk. ik kom zeker hier in deze viruele wereld nogmaals genieten van je ‘pen’. en mocht het nog te koud worden; je bent welkom in mijn rijtjeshuis ha ha

  4. Heel inspirerend Alowieke, ook ik verheug me op de winter in de caravan, om in contact te zijn met de seizoenen en te voelen hoe mijn lijf zich daarop instelt. Om daarna mijn intrek te nemen in mijn aardehuis wat dan klaar is, met grote ramen op het zuiden, een fijne kachel, stro en leem en zand om me heen en bloemen op mijn dak.

  5. Een onderkomen ondergronds daar heb k een maquette van gemaakt. Met een grote glazen pui en entree op t zuiden. Heel baarmoedelijk als k binnen ben. De Hongaar Imre Maqcovecz (goed?) bouwde zo heerlijk organisch met hele bomen als constructie.
    Ik zou in t centrum van de woning een lichtschacht maken waardoor s,nachts sterren te genieten zijn.
    Op n heuvel….uitzicht en toch ondergronds

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s