De ontdekkingstocht van Wiekie Kolibrie

Creatief proces bouwen zigeunerwagen

Soms gebeurt er iets, wat de vlam opnieuw ontsteekt. Een aanleiding die een pad doet oplichten, dat voorheen nog in het duister lag. Vandaag was zo’n dag.

Er is een jongen bij me op bezoek. Erik. Hij is op de bakfiets en slaapt daarin. Zijn bakfiets staat achter mijn wagen. We zitten aan tafel te praten.
“ Heb je mijn huif al gezien?” vraagt Erik. Nee, die heb ik nog niet gezien. Maar ik kan de kleine huif wel zien, vanuit het raam. “Ik ga meteen even kijken,” zeg ik. Hij loopt met me mee en ik kijk. Best ruim, vind ik. “Je kan er met zijn tweeën slapen.” zegt Erik trots. Dat interesseert me. Hoe je met zo’n kleine ruimte toch uit de voeten kan. Mijn eigen wagen is een villa, vergeleken bij dit kleine voertuig.
We praten nog de hele avond, maken muziek en laten onze eigen liedjes en gedichten horen. Heerlijk. De volgende dag nemen we afscheid. Hij pakt zijn huif weer in en fietst verder.

Ik ben aan het denken gezet. Ik wil straks ook verder, langs bossen, heide, heuvels, meren en rivieren. Planten en dieren zien en uittekenen. Vragen stellen aan voorbijgangers, over wat dan ook. Daarvoor heb ik een vervoermiddel nodig dat niet zo groot en lomp is als deze woonwagen. Ik heb ook nog steeds het naambord niet gemaakt. “Juffrouw Kolibrie.” Ik heb er van begin af aan al geen puf voor. Nou weet ik waarom. Deze wagen is een tussenstation.
Ik begin te tekenen. Het wordt een veel kleinere woonwagen, voortgetrokken door een muildier. Of twee. Ikzelf loop er naast. De wagen is smal van onderen en loopt naar boven breder uit, met schuine wanden. Net als een schip. Ik kan makkelijk om de wagen heen kijken, naar achteren.

Ik ben binnen. De tafel en twee bankjes zijn ingeklapt zodat de vloer vrij is en ik maak een heel klein dansje.
Achterin is het bed. Er ligt iemand in, een vriendin die is blijven slapen. De keuken is buiten.
Ik wil thee zetten en loop naar de achterkant, waar de markies is uitgeklapt. Daar zijn twee onderdeurtjes en twee bovendeurtjes. De bovenste zijn half open. Er achter kijkt mijn vriendin slaperig naar buiten. “Al wakker?” vraag ik. “Nog niet helemaal….” zegt ze. Ik ga verder met wat ik van plan was. Als ik de onderste twee deurtjes opendoe,  is daar een vrij diepe kast. Het is de helft van de ruimte die onder het bed zit. Aan de twee opengeslagen deurtjes zijn handige plankjes gemaakt, zoals in een koelkastdeur. Daar vind ik potjes en voorraden. Ik pak de thee er uit. In de kast zelf heb ik een kookplank aangebracht. Nu schuif ik die naar buiten. Het motregent een beetje. Ik ben blij met mijn mooie markies, die me droog houdt. Markiezen horen op woonwagens. Vroeger stonden de mensen er ook al onder te rommelen. Ik hoor een gaap van boven komen.
Verwarde blonde haren vallen over de rand van het bed. Het is een warme nacht geweest. De bovendeurtjes aan het hoofdeinde zijn de hele tijd open gebleven. Ik zet thee en ondertussen wordt ze wakker. Boven mijn kleine aanrechtje kijkt ze wat ik aan het doen ben. “Lekker geslapen?” vraag ik, en reik haar een dampend kopje aan. “Ja heerlijk, dank!” zegt ze. Wat is het leven toch verrukkelijk.

Ik fantaseer en zie het voor me. Wat is het meest essentiële wat ik nodig heb. Dan kijk ik wat de maten zijn, van mijn bedenksel. Gaandeweg komt er iets uit met magische afmetingen. De breedte en lengtematen komen me ineens erg bekend voor. Het lijkt op mijn oude rondvaartboot! Het ruim had dezelfde afmeting!

Wat heb je nou nodig in het leven?
“Vier-meter-veertig!” roep ik blij.

.

.

Wiekies kolibri met paardje

.

Wiekie's Kolibri, zigeunerwagen onderweg

.

.

Advertenties

5 thoughts on “De ontdekkingstocht van Wiekie Kolibrie

  1. Heel leuk zo’n creatief proces! Weet nog dat ik op m’n 16e een woonboot tekende om me zo eraan te herinneren dat ik vrij wilde leven.

    Wat voor muildier wil je gebruiken voor de wagen? Ezel, pony, paard? Al ervaring met de verzorging hiervan? Gewoon nieuwsgierigheid hoor 🙂

  2. Leuk! Heb zelf ook dit soort dromen getekend, maar ik blijf nog even dromen, want ach, ik woon nu ook prachtig in mijn yurt in een boomgaard in het Friese land. Een trekdier vind ik ook ‘lastig’, vraagt aandacht, terwijl zo’n bakfiets, dan zijn je eigen benen je motor. er is een heel leuk boek vol met wagens, hutjes, boten etc.: Tiny homes, simple shelter van Lloyd Kahn.

  3. Hoi Machgossie en Rob! Leuk, te horen hoe jullie dromen en leven! En bedankt voor je aanvulling Rob, over dat boekje.

    Hoe laat ik mijn kolibri trekken. Aanvankelijk dacht ik met één dier te reizen maar het worden er twee. Ik heb er een paar jaar over nagedacht. Ik houd er niet van om steeds van hot naar haar te moeten. Het liefst reis ik heel langzaam. Lopen! Heb gedacht aan reizen met trekker ervoor. Maar ik heb nog nooit gereden, alleen maar gevaren, jarenlang. Heb vorig jaar een proefrit gedaan, op een tractor bij een boer. Ik zat peentjes te zweten. Dat snelle en lawaaierige is helemaal niks voor mij. Bovendien, ik verzorg toch veel liever dieren dan dat ik een motor onderhoud.

    Ik leer het een en ander over dieren, op deze plek. Op de camping is een ezel en een fjordenpaard. Hier in de buurt is een manege met twee muildieren. Daar ga ik gauw eens kijken.

    Trouwens, Jarenlang keek ik veel naar paarden. Als kind woonde ik vlak bij de manege en ik vroeg elk jaar een paard op mijn verjaardag. En paardrijles. Kreeg ik natuurlijk nooit, veel te duur.

  4. Hallo! Ik heb je site afgelopen week ontdekt (dankzij het artikel over jou in Genoeg) en ben sindsdien verschillende malen teruggekomen om meer te lezen. Ik leef graag eenvoudig en sinds ik een jaar geleden voor het eerst hoorde over “kleine huisjes” kriebelt het elke keer weer als ik er iets over zie of hoor. Alsof ik daar hoor. Ooit…? Ik vind me bevoorrecht je verhalen te mogen lezen. Inspirerend. Dankje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s