Ezel

Ezel 002
.
Het is al laat als ik uit bed stap. Al negen uur. Mijn lijf is nog wat zwaar en loom van alle inspanning van deze week. Maar daar is wat aan te doen. Zonder aarzelen ga ik op mijn rug liggen en adem in en uit. Heel geconcentreerd doe ik de eerste oefeningen. Langzaam word ik frisser en wakkerder. Als ik bij de vierde oefening ben hoor ik gebalk. Het is Ezel. Elke ochtend knip ik beukentakken voor hem. Van de beukenhaag. Hij wil ze, nu! Het duurt hem vast veel te lang. Ik maak rustig de oefeningen af en ga naar buiten.
Ezel beukt met zijn grijze borst tegen het hek aan, als hij me ziet. Het lijkt er op dat hij er uit wil. Soms mag hij dat. Ikzelf heb het nog niet eerder gedaan. Ik weet dat hij erg sterk is en niet gecastreerd. Soms is hij baldadig en dan is er geen houden meer aan. Dan rent hij bokkig het hele terrein over. Maar ik heb geen zin om langer terughoudend te zijn. Ezel is een maatje geworden en ik wil graag wat voor hem doen.
Om zijn hals hangt een riem, met een oog er aan. De ketting en de pen liggen voor me, in het gras, met een haak eraan vast. Ik neem de musketonhaak in mijn hand. Dan open ik het hek en in één beweging zit de ezel vast aan de haak. Met moeite druk ik de pen in de keiharde, natte bodem. Genietend begint ezel te grazen. Terwijl hij met zijn lange tanden het heldergroene gras afsnijdt en kauwt, kijkt hij al vast waar het volgende hapje staat. Ik kijk met hem mee. Er staat raaigras, kweek, witte klaver zonder bloemen en blad van de kruipende boterbloem. Ezel eet dit allemaal, maar toch het meest gras. De grond is zompig van de vele regen. Rond de kleine hoeven komt het vocht omhoog, de grond uit. Zijn hoeven zijn vol nat en opgedroogd zand. Ze zijn een beetje rafelig aan het uiteinde, maar nog niet alarmerend. Ik zou ze graag willen voelen, die hoeven. Hoe hard zouden ze zijn? Als ik mijn hand naar zijn linkervoorpoot richt, wendt ezel zich af. Nu niet. Een andere keer misschien.

Ik wil graag muildieren leren kennen en haflingers en ezels. Muildieren zijn er niet veel. Ezels wel. Hoe leer je de dieren het beste kennen? Niet door teveel van hot naar haar te reizen. Ergens anders kijken kan altijd nog. Overal zijn ezels. Toch is er maar ééntje hier. Dus met hem begin ik. Met de onze. Ik kijk naar hem. Al heeft hij nooit iets geleerd en zal hij nooit mijn wagen kunnen trekken. Daar gaat het nu niet om. Ik kijk en ik ben er. Naast Ezel.
.


Hier geef ik de dieren appeltjes. Ezel komt aan de beurt in de derde minuut.

Advertenties

2 thoughts on “Ezel

  1. Hallo erg leuk heb je filmpje gezien op tv brabant. Heel herkenbaar. Ben zelf bezig een oude bouwkeet om te bouwen als pipowagen daar gaat dan wel een oude trekker voor . Ik wens je veel succes met bouwen. Mijn advies, bouw niet te zwaar

    1. Beste Roland. Leuk dat je ook aan het bouwen bent! Je advies is echter een jaar of drie te laat. Heb al heel wat uren lopen zweten met de vraag hoe ik sterk en licht bouw. De wagen waarin ik nu leef weegt 2800 kilo. Ik liet hem wegen op de weegbrug. Veulstezwoar. Moest ik paarden van 1000 kilo voorzetten of een goeie trekker. Had ik na veel wikken en wegen geen zin in. Heb het hele idee toen voorlopig afgeblazen. Tot begin vorig jaar. Toen werd ik geïnspireerd om nieuw te gaan bouwen, een comfortabele en toch zo licht mogelijke wagen. Dat wordt dus deze. Je begrijpt dat er dus al een heel proces aan vooraf is gegaan. Bouwtekeningen zijn nu allemaal klaar en al het materiaal is binnen. Bedankt voor je reactie. Wie weet heeft iemand er iets aan die dit allemaal leest.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s