Tijd voor andere koek

Blogtek appeltaart kl frm

Morgen komt ze hier echt wonen. An, een vrolijk natuurmens van drie-en-dertig met bruin krulhaar. Haar yurt is klaar en ze heeft er hard voor gewerkt. Ik ben blij dat ze komt. Daarom ben ik taart aan het bakken, voor haar. Appeltaart. Ik ken het recept goed. Mijn moeder deed het vaak tussendoor en ik hielp kneden. De laatste keer is alweer een tijdje geleden.

Ik pak de grote glazen pot van de plank. Speltmeel zit er in. Het moet op, dus ik kieper de hele inhoud in de net iets te kleine schaal. Het komt tot het randje en het stuift eroverheen. Gelukkig heb ik er een grote werkplank onder gelegd. De suikerpot komt voor het eerst sinds maanden van de plank. Met een grote lepel roer ik een paar flinke scheppen door het meel. Wat een boel, denk ik bij mezelf. Ik hou niet meer van suiker. Ik doe er maar de helft in van wat ze zeggen.
Ik wikkel de boter uit het papiertje. Er staat een wei op en de snuit van een koe. Ik hak de boter in stukjes en kneed met beide handen het meel en de boter. Lekker. Sommige mensen doen het met één hand, om de andere schoon te houden. Maar daar vind ik geen lol aan. Veel te lastig, dat stijve deeg zo in beweging te krijgen.
Het is toch te weinig boter, ik krijg de boel niet bij elkaar gekneed. Een hoop meel blijft los in de schaal liggen. Ik kijk ernaar en vraag me af wat ik nu moet doen. Ik wil niet nòg meer vet. Dan krijg ik een ingeving. Ik pak een stuk krant om de koelkast niet vies te maken en pak de yoghurtfles er uit. Dat is vast lekker in de taart. Vrolijk kieper ik er een flinke scheut door en zet er opnieuw mijn handen in. Nou gaat het veel beter.

De taart staat vol rozijnen, kaneel en heerlijke oranje goudreinetten te geuren in de oven. Ik open het deurtje en snijdt er een hoekje af en leg het op een schoteltje. Dit heb ik altijd het allerlekkerste gevonden. Warme appeltaart! Gulzig eet ik de krokante koek met grote stukken zachte appel, die er bijna afrollen, zo groot zijn ze. Het bevalt me. Zal ik nog meer nemen? Dan maak ik voor An wel een mooie schaal met nette stukken, dan ziet niemand dat ik er al van gegeten heb. Ik doe de oven uit, zet de lekkernij op het aanrecht en snijdt een stuk af, nog groter dan het eerste. Heerlijk!

De vreugde duurt niet lang. Al gauw ben ik misselijk van de boter en de suikersmaak blijft heel lang in mijn mond hangen. Dat proefde ik in eerst niet, nu wel. Ik spoel mijn mond met water om de smaak kwijt te raken. Dat helpt een beetje maar niet helemaal. Vroeger had ik dat niet. Wat een raar spul, suiker. De volgende keer probeer ik te bakken met alleen maar rozijnen en rijpe zoete appel. Geen suiker meer. En ook geen vet. Bakken met alleen maar yoghurt in het meel. De volgende keer probeer ik het.

Alles verandert. Ook het lichaam en wat ik lekker vind. Hebben meer mensen dat?

Advertenties

10 thoughts on “Tijd voor andere koek

  1. Ja mijn smaak veranderd wel, ik eet ook minder suiker. Ik was al nooit een zoetekauw en gezien de mogelijke gezondheidseffecten van de tegenwoordig gebruikelijke hoeveelheden geraffineerde suiker minder ik daar wel mee…

    Maar ga niet zover om koolhydraten helemaal in de ban te doen, das noodzakelijke brandstof maar de verhouding waarin we het eten en de mate van bewerktheid tja…. dat kan voor problemen zorgen.

    En wat het vet betreft, als het maar echte boter is, en ik eet rustig, heel rustig! dan valt dat juist goed! Ik hoef dan niet zoveel te eten en het geeft lekker lang een verzadigd gevoel…. heerlijk, vooral als ik bezig ben! En dat dat ongezond zou zijn dat geloof ik niet en is ook zeer omstreden, mijn favoriete kookboek is nourishing traditions, challenging political correct nutrition and the diet dictrocrats! Heerlijk.

  2. En wat je zegt over yoghurt, ja prima dat gebruik ik ook maar dan vooral om het meel in te laten fermenteren, een nacht of echtmaal… dan is het beter te ferteren, ik gebruik het echter niet als vervanging van boter, daarin zitten voor je hersenen zeer noodzakelijke vetten. Margarine of sterker bewerkte boters eet ik echter niet…. reuzel kan weer wel….

    1. Bedoel je omega 3 voor de hersenen? Dat zit ook in walnoten en daar eet ik graag een paar van per dag. Liever dan boter. Zo heeft iedereen zijn voorkeuren. Wat men ook voorschrijft, zelf voel je het toch het beste.

  3. Ja, heel herkenbaar, vooral wat je schrijft over suiker. Dat at ik vroeger dagelijks, nu een aantal jaar niet meer en ik snap precies wat je beschrijft als je dan toch weer suiker eet. Gewoon lekker laten staan dan maar 🙂

  4. Stiekem eet ik ook geen suiker meer! Kan er slecht tegen de laatste jaren. Af en toe, op uitzondering ;-). Het was erg lekker en ik voel(de) me enorm welkom! Dank je wel Allowieke!
    Liefs je buurvrouw 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s