Wat niet van mij is blijft niet hangen

.

Dans van dank aan alles kl frm

.

De eindfase nadert,
als de vloedlijn op het zand,
langzaam kruipt hij verder
en je weet dat hij straks
de duinen raakt.

Het komt,
je weet het zeker.
En zo rijst het water
tot vlak aan je voeten.

.

Ik heb een plankje op maat gezaagd. Zorgvuldig smeer ik de randen vol met lijm, zodat overal een dun laagje zit en hij straks een stevige hoekverbinding kan vormen. Ik kijk op, naar de linker buitenwand, die ik er gisteren op heb gezet. De planken zijn wit van de grondverf en je kan de geknikte vorm mooi zien. Achter de wand puilt isolatie van warme schapenwol naar buiten, want de binnenwand is nog maar half af.
Nu het product van mijn verbeelding gestalte krijgt, weet ik hoe ik het noem. Het is een “wooncocon“. Want het wordt warm en klein en knus en helemaal van mij. En zo sterk! Goed werk kost tijd. Ik werk geconcentreerd door, zodat elke plank net zo mooi en strak zijn plek vindt als de vorige.
Tijdens de voltooiing komt een vloed aan gedachten bij me op, als een rustige, gestage stroom. Ik schraap het plamuurmes met resten lijm schoon aan een plank en denk aan mijn man, die niet meer is. „Ben je een broodje aan het smeren?“ vroeg hij soms, als ik zoals nu, een afgezaagd plankje bedekte met een keurig wit laagje smeersel… De gedachte aan hem warmt mij op. Ik heb enorm veel aan hem te danken. Al is hij al zoveel jaar uit mijn leven, toch is hij er. Hij reist met me mee, bij alle keuzes die ik maak, en bij elke mijlpaal glimlacht hij als een zachtgloeiende wolk op de achtergrond.

Hij was wijs en lief en ondeugend. Hij hielp me mijn te handen gebruiken. Ik wilde het.

Wie was de eerste, die zei dat ik handig was? Wanneer was het? Lange tijd wist ik het niet. Lange tijd luisterde ik vooral naar de verwijten. „Je bent zò onhandig. Jij kijkt niet, je ziet niks.“ Tja… het was niet raar, dat ik onhandig was. Ik worstelde met een onhoudbaar en wild pallet aan indrukken. De wereld was snel en hard. Oordelen klonken als hamerslagen. Ik dacht dat ik onhandig was. Ik trok me het aan, hun oordelen. Als een jas die me niet paste.

Ik weet wie de eerste was, die het tegenovergestelde beweerde. Salvatore heette hij. Hij was docent drama in Leeuwarden. Later is hij de directeur geworden van de opleiding. Het was een kleine klaszaal, met ouderwetse hoge ramen. Ik was iets aan het maken van ijzerdraad, en zag dat het niet werkte, zoals ik het nu probeerde. Achter me stond Salvatore stil te kijken. „Jij bent handig…“ Dat zei hij! Ik keek hem stomverbaasd en vragend aan. „Ja” vervolgde hij „Je stopt als het niet wil, wat je doet. Je kijkt ernaar en zoekt een oplossing. Je bent handig.“

Ik ben het nooit vergeten. Die man weet vast niet hoe blij ik was. Ik ben hem nog steeds dankbaar. Hij moest eens weten. Salvatore was de eerste, die mijn talent en handigheid benoemde. Ik was nog maar een-en-twintig. Veel later, na tal van omzwervingen, kwam de man in mijn leven aan wie ik het meest te danken heb, Michiel. En er zijn nog veel meer mensen. Mijn hartelijke lieve moeder en mijn eigenwijze oergezonde vader die nu zeven-en-tachtig is, beide hebben me geholpen te zijn wie ik ben. En Dick mijn huidige vriend doet mij glimmen, en mijn beste vriendinnen in Utrecht, wat ben ik blij dat ze er zijn! En dan is er de man van de radio en er zijn nog zoveel anderen…

Eenzaam was ik, toen ik mezelf niet was. Eenzaam was ik, toen ik geloofde wat anderen over me zeiden. Al die ruis aan gedachten heb ik opgeruimd. Wat ooit groot was is nu klein en onbeduidend. Wat niet bij me hoort blijft niet hangen. Ik bloei, ik groei. Alles is liefde. Ik help bij de vermeerdering.

.

.

Het vorderen van de bouw,

Een kijkje door het raam…

.

.

.

.

.

 

Advertenties

13 thoughts on “Wat niet van mij is blijft niet hangen

  1. heel mooi geschreven. prachtig verwoord. ook ik kreeg maar te horen dat ik niet handig was, chaotisch, terwijl ik nu weet wat ik wel waard ben. wat je zegt ;

    eenzaam was ik, toen ik mezelf niet was. Eenzaam was ik, toen ik geloofde wat anderen over me zeiden. Al die ruis aan gedachten heb ik opgeruimd. Wat ooit groot was is nu klein en onbeduidend. Wat niet bij me hoort blijft niet hangen. Ik bloei, ik groei.

    in dit proces zit ik nu , dat proces van loslaten. niets meer aantrekken wat anderen zeggen of denken wat ik moet doen, maar vele, vele jaren was ik te lief en volgzaam en het heeft mij heel schade berokkend, die gedachten , het geloof wat anderen over mij zeiden.

  2. Ook mij raakte het Alowieke, had een dergelijke ervaring met mijn oogarts. Die zei me als kind van 12, 13 dat ik mooie ogen had… Niemand had uberhaupt ooit tegen mij gezegd dat ik mooi was of lief… In de afgelopen 7 jaar is mij dat heel vaak gezegd door mijn partner. En nu leer ik het langzamerhand aan mezelf zeggen en ook echt voelen, doorvoelen. Ik lees je blog met veel plezier mooi mens!

    Caroline

  3. Wat een mooi verhaal! Ik pik er vooral uit op dat het altijd goed is positief te zijn over mensen want, wie weet, misschien verandert iemands leven wel door een enkele opmerking die hij of zij dertig jaar later nog steeds niet is vergeten. Mensen kunnen heel eenvoudig veel goeds voor elkaar doen.

    1. Tegelijkertijd: Je kiest er ook zelf voor, naar wie je luistert. Negatieve oordelen kun je maar het beste negeren. Zeker in groepsverband kunnen mensen blindelings pijnlijke etiketten plakken op iets wat ze niet direct kunnen plaatsen, of om wat voor reden dan ook, niet willen zien.

  4. Zo blij met jou schrijfsels, die vaak zo raak zijn, de kern raken (voor mij). Daarom nu maar eens een Dank je wel!!
    Loslaten. Op zoek naar mijn eigen kern, zolang verborgen onder stof en vuil van jaren proberen te voldoen aan verwachtingen van anderen. Niet wetend waar ik uitkom, geen idee van richting maar wetend dat dit de enige juiste weg is. Dank je voor je openheid, de schoonheid van wat je maakt en dat je het met ons wilt delen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s